مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم، هوادارانِ کویش را چو جانِ خویشتن دارم ... سزد کز خاتم لعلش زنم لاف سلیمانی، چو اسم اعظمم باشد چه باک از اهرمن دارم (از: حافظ). (+ تصویر)

داریم یاد میگیریم به مسخرهبازی دلقکها بخندیم، بدونِ این که دوستشان داشته باشیم، بدونِ این که حرفهایشان را باور کنیم.

دوستی، شبه ضربالمثلی ساخته بود که بعدها تکرارش را از دیگران هم شنیدم: «کافری که همه را به کیش خود میپندارد، بهتر است از مؤمنی که هیچکس را به کیش خود نمیپندارد.» ❗️